Wszystko o rozwodzie

Sprawy spadkowe, w których uczestniczą małoletnie dzieci, bardzo często stają się polem napięć i konfliktów między rodzicami. Emocje związane ze śmiercią bliskiej osoby, obawa przed długami spadkowymi, a nierzadko również trudne relacje między samymi rodzicami sprawiają, że decyzje dotyczące majątku dziecka przestają być oczywiste.

Jednym z najbardziej problematycznych momentów jest sytuacja, w której dziecko zostaje powołane do spadku, a rodzice nie potrafią osiągnąć porozumienia co do tego, czy spadek w jego imieniu należy odrzucić. W takich przypadkach prawo nie pozostawia tej decyzji wyłącznie w rękach jednego z rodziców, wprowadzając mechanizmy mające zabezpieczyć interes dziecka przed skutkami rodzinnego sporu.

Czytaj dalej „Odrzucenie spadku w imieniu dziecka a konflikt rodziców – granice decyzyjności i rola sądu.”

Kiedy odchodzi do rozpadu małżeństwa i przychodzi czas na podział majątku, większość osób myśli o jego najbardziej oczywistych składnikach: mieszkaniu, samochodzie, oszczędnościach czy zgromadzonych ruchomościach. Tymczasem praktyka pokazuje, że w wielu przypadkach w skład majątku wchodzą także elementy, o których małżonkowie nie zawsze pamiętają lub których znaczenia nie rozumieją – takie jak udziały w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością. Dla jednego z małżonków mogą one wydawać się „jego własną sprawą zawodową”, dla drugiego – czymś odległym, niemal abstrakcyjnym. A jednak z punktu widzenia prawa rodzinnego udziały te często stanowią wspólny dorobek małżonków, wymagający rzetelnej analizy i właściwej wyceny.

To właśnie w takich, pozornie nietypowych sprawach, pojawiają się najtrudniejsze pytania: czy udziały można dzielić w naturze? Czy można przyznać je temu z małżonków, który nigdy nie był wspólnikiem spółki? Jak ustalić ich rzeczywistą wartość, zwłaszcza jeśli spółka w międzyczasie rozwinęła działalność? I czy zbycie udziałów przez jednego z małżonków po ustaniu wspólności majątkowej skutecznie „ucina” możliwość ich podziału?

Odpowiedzi na te problemy w przejrzysty sposób udzielił Sąd Najwyższy w postanowieniu z 31 stycznia 2013 r. (II CSK 349/12), które – choć osadzone w konkretnym stanie faktycznym – ma szerokie znaczenie dla praktyki orzeczniczej.

Czytaj dalej „Podział udziałów w spółce z o.o. należących do majątku wspólnego – zasady, pułapki i praktyczne konsekwencje”

Podział majątku po rozwodzie to jedna z najbardziej konfliktowych kwestii, jakie pojawiają się między byłymi partnerami. Choć niektórym osobom wydaje się, że „majątek dzieli się po prostu na pół”, w praktyce sytuacja bywa znacznie bardziej złożona. Emocje, różnice w nakładach finansowych, wieloletnia praca jednego z małżonków w domu czy odmienne spojrzenie na to, kto w jakim stopniu „dołożył się” do wspólnego dorobku — wszystko to sprawia, że byli małżonkowie często nie wiedzą, jakie zasady przewiduje prawo i jak rzeczywiście ustala się udziały w majątku wspólnym. Tymczasem kodeks rodzinny i opiekuńczy zawiera zarówno jasną regułę, jak i możliwość jej zmodyfikowania w wyjątkowych sytuacjach.

Czytaj dalej „Udziały małżonków w majątku wspólnym oraz ustalenie nierównych udziałów – zasady, postępowanie i skutki”

W wielu rodzinach codzienność układa się harmonijnie – ale nawet w najbardziej zgodnych małżeństwach nie sposób uniknąć sporów. Życie to nieustanne podejmowanie decyzji, a małżeństwo oznacza zderzenie dwóch osobowości, dwóch systemów wartości, dwóch wizji prowadzenia wspólnego życia. Nie jest więc niczym niezwykłym, że pojawiają się rozbieżności, zwłaszcza w sprawach, które mają realne znaczenie dla funkcjonowania całej rodziny. Co więcej, prawo wcale nie zakłada, że małżonkowie zawsze będą jednomyślni – przewiduje sytuacje, w których dojść może do poważnych sporów i pokazuje, jak należy je rozwiązywać.

Czytaj dalej „Brak porozumienia małżonków w ważnych sprawach rodzinnych.”

W sprawach rozwodowych często pojawia się pytanie, czy przebaczenie współmałżonkowi może mieć wpływ na orzeczenie o winie za rozkład pożycia. To temat, w którym prawo styka się z emocjami, a granica między takim gestem a jego skutkami prawnymi bywa wyjątkowo cienka. Czy „puszczenie w niepamięć” dawnych przewinień naprawdę pozbawia je znaczenia przed sądem?

Choć instytucja przebaczenia nie została wprost uregulowana w przepisach Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, to orzecznictwo sądów pokazuje, że jej znaczenie bywa decydujące dla ustalenia winy za rozkład pożycia małżeńskiego.

Czytaj dalej „Przebaczenie a wina w rozwodzie – jak sądy oceniają skutki wybaczenia małżonkowi?”

Alimenty to nie tylko obowiązek prawny, ale przede wszystkim moralny wyraz troski o osoby, które nie są w stanie utrzymać się samodzielnie — najczęściej dzieci, ale także byłych małżonków czy rodziców. System prawny stara się wyważyć interesy obu stron: z jednej strony zapewnić środki niezbędne do życia osobom uprawnionym, z drugiej — nie doprowadzić zobowiązanego do niedostatku. Problem pojawia się jednak wtedy, gdy sytuacja finansowa zobowiązanego ulega pogorszeniu. Czy utrata pracy lub obniżenie wynagrodzenia może stanowić podstawę do obniżenia alimentów?

Czytaj dalej „Zmiana zatrudnienia i obniżenie wynagrodzenia a obowiązek alimentacyjny.”

Dziecko, jako podmiot szczególnej troski państwa, korzysta z ochrony o charakterze konstytucyjnej. Art. 72 ust. 1 Konstytucji RP stanowi, że „Rzeczpospolita Polska zapewnia ochronę praw dziecka”, a w ust. 3 dodaje, iż „organy władzy publicznej oraz osoby odpowiedzialne za dziecko są obowiązane do wysłuchania i – w miarę możliwości – uwzględnienia zdania dziecka”.

Ten przepis nie jest jedynie pustą deklaracją – jego urzeczywistnieniem są między innymi art. 216¹ i art. 576 § 2 Kodeksu postępowania cywilnego, które nadają dziecku prawo do zabrania głosu w sprawach, które bezpośrednio go dotyczą.

W pierwszej kolejności trzeba podkreślić iż, wysłuchanie dziecka nie jest przesłuchaniem. To nie kolejny dowód w sprawie, ale sposób, by zapewnić dziecku możliwość wyrażenia opinii – w bezpiecznych, przyjaznych warunkach. Jak zauważa Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę, „wysłuchanie nie zmierza do uzyskania materiału dowodowego (…), lecz do ustalenia zdania dziecka i wydania rozstrzygnięcia uwzględniającego jego opinię oraz dobro”.

Czytaj dalej „Wysłuchanie dziecka w postępowaniu sądowym – głos najmłodszych w świetle art. 216¹ i 576 KPC”

Choć relacja małżeńska opiera się na wzajemnym zaufaniu i bliskości, prawo karne nie uznaje jej za przestrzeń wyłączoną spod ochrony. Każdy człowiek – niezależnie od statusu w związku – zachowuje autonomię w decydowaniu o swoim życiu seksualnym.

Jak zauważa A. Michalska-Warias w opracowaniu Zgwałcenie w małżeństwie – wybrane problemy (w: Zgwałcenie. Definicja, reakcja, wsparcie dla ofiar, red. L. Mazowiecka, Warszawa 2016), „osobom pozostającym w związkach małżeńskich przysługuje i wolność seksualna, i pełna ochrona prawnokarna przed jej naruszeniami”. Oznacza to, że sam fakt pozostawania w związku nie zmienia nic w kwestii karalności przymuszania do współżycia.

Jeszcze w pierwszej połowie XX wieku wiele systemów prawnych zakładało, że mąż nie może zgwałcić żony. W Polsce ten pogląd został odrzucony wraz z wejściem w życie kodeksu karnego z 1969 roku, który zaliczył zgwałcenie do przestępstw przeciwko wolności. Od tego momentu nie ma już wątpliwości: sprawcą może być również małżonek.

Czytaj dalej „Przemoc seksualna w małżeństwie – granice odpowiedzialności z art. 197 k.k. ”

W świadomości społecznej, budowanej przez filmy i seriale, prywatny detektyw jawi się jako osoba, kto może niemal wszystko: założyć podsłuch, włamać się na konto pocztowe, zamontować GPS w samochodzie czy potajemnie nagrywać rozmowy. W rzeczywistości rzeczywiste uprawnienia detektywa są znacznie bardziej ograniczone. Co więcej, przekroczenie granic prawa może skutkować nie tylko odpowiedzialnością samego detektywa, ale również osoby, która zleciła wykonanie takich działań.

Czytaj dalej „Detektyw w sprawie rozwodowej – granice prawa i odpowiedzialności.”

Chcesz zamknąć ważny etap w życiu – rozwieść się albo wystąpić o alimenty – ale nagle okazuje się, że nie wiesz nawet, gdzie mieszka druga strona? Korespondencja wraca nieodebrana, telefon milczy, a znajomi i rodzina też nie potrafią pomóc. Tymczasem w pozwie musisz podać adres pozwanego, bo bez tego sąd nie doręczy mu pism i sprawa nie ruszy dalej. Czy to oznacza koniec twoich planów? Niekoniecznie. Właśnie na takie sytuacje ustawodawca przewidział rozwiązanie – instytucję kuratora dla osoby nieznanej z miejsca pobytu, uregulowaną w art. 144 k.p.c.

Czytaj dalej „Co zrobić, gdy nie znasz adresu współmałżonka a chciałbyś złożyć pozew o rozwód?”