Autor: Elżbieta Walczak

Statystyki dotyczące aktów przemocy, których ofiarami są osoby najbliższe „kata„, są przerażające. Zgodnie z danymi udostępnionymi przez Policję, w 2023 roku liczba ofiar przemocy domowej wyniosła 77 832 osoby. Warto podkreślić, że statystyka ta odnosi się tylko do ujawnionych aktów przemocy. Bardzo możliwe, że realna liczba ofiar może być dużo większa. Przemoc domowa to problem społeczny o ogromnych konsekwencjach. Osoby najbliższe często nie zgłaszają przypadków przemocy ze strachu, wstydu lub braku wsparcia. Dlatego kluczowe jest, aby prawo jasno definiowało i surowo karało przestępstwa znęcania się nad najbliższymi. W polskim Kodeksie Karnym zostało uregulowane przestępstwo znęcania się, które stanowi specjalny typ czynu zabronionego. Głównym przedmiotem ochrony tego przepisu jest rodzina i jej prawidłowe funkcjonowanie.

Czytaj dalej „Regulacja art. 207 Kodeksu Karnego — czyli przestępstwo znęcania się nad osobami najbliższymi”

Zadaniem ustawodawcy jest konstruowane prawa w taki sposób, aby jak najlepiej odpowiadały faktycznym sytuacjom życiowym. Przykładem realizacji tego zadania przez prawodawcę, są przepisy Kodeksu Rodzinnego i Opiekuńczego odnoszące się do alimentów, bowiem zawierają przepisy, które pozwalają na dostosowanie tych obowiązków, do zmieniających się warunków życiowych stron tego stosunku.

Czytaj dalej „Czy można obniżyć już raz zasądzone alimenty?”

Rozpoczynając niniejszy artykuł, musimy już na wstępie wyjaśnić pewną nieścisłość, która z niewiadomych względów jest dość mocno zakorzeniona w świadomości wielu z nas — NA KANWIE PRAWA KANONICZNEGO NIE ISTNIEJE POJĘCIE “ROZWODU”. Fakt ten jest jedną z głównych różnic, jaka odróżnia instytucję małżeństwa zawartego na podstawie prawo cywilnego a prawa “kościelnego”. Dziwnym jest, iż duża część naszego społeczeństwa, która jakby nie patrzeć określa się jako “wyznaniowa” (zgodnie z badaniami GUSu z 2023 r. ponad 79,43% wierzących ankietowanych zadeklarowało się jako wyznawcy religii rzymskokatolickiej), ciągle myli te fakty, mimo tego, że zgodnie z nauką kościoła związek małżeński jest nierozerwalny.

Czytaj dalej „Stwierdzenie nieważności małżeństwa na kanwie prawa kanonicznego – czyli o “rozwodzie kościelnym” słów kilka.”

Spory rodzicielskie nie powinny przeszkadzać w rozwoju dziecka i jego możliwości poznawania świata. Niestety jednak bardzo często dochodzi do sytuacji, gdy niesnaski między byłymi partnerami mają bezpośredni wpływ na rozwój ich potomka. Przykładem sytuacji, w której to rodzice nie mogą dojść do wspólnego konsensusu to kwestia spędzenia przez dziecko zagranicznych wakacji z jednym z nich. Jednakże, zanim pojawią się problemy na etapie realizacji samego wyjazdu, spięcia mogą pojawić się już w chwili wyrabiania paszportu dla dziecka. Czy drugi rodzic może mieć wpływ na próbę wyrobienia tego dokumentu dla naszego wspólnego dziecka?

Czytaj dalej „Zgoda obojga rodziców w procesie uzyskania paszportu dla dziecka.”

Po opublikowaniu uchwały Sądu Najwyższego w sprawie o sygnaturze III CZP 32/23, na przeróżnych portalach informacyjnych zaczęła pojawiać się informacja, jakoby wszelkie rozwody orzeczone w czasie trwania pandemii, czyli od 3 lipca 2021 r. do 14 kwietnia 2023 r., w ramach których procedowania w składzie orzekającym znajdowali się ławnicy, nie były skuteczne. Taki przekaz wprowadził poczucie niepewności wśród osób, które przeszły przez proces rozwodowy w tym okresie, budząc obawy o konieczność ponownego rozpoznania ich spraw. Jednakże czy takie przedstawienie stanu faktycznego ma realne odzwierciedlenie w rzeczywistości?

Czytaj dalej „Rozwody w trakcie pandemii — czyli co tak naprawdę stwierdził Sąd Najwyższy w uchwale z 14 grudnia 2023?”

Rozwodzący się rodzice, często zapominają, iż w samym sercu konfliktu, znajdują się ich potomkowie, którzy w większości stają się ofiarami ich postępowania. Próby bezprawnego odebrania dziecka jednemu z rodziców są bardziej powszechne, niż mogłoby to się wydawać. Policyjne statystyki badające skalę tych zachowań są przerażające: średniorocznie w Polsce dochodzi do aż 600 porwań rodzicielskich.

Czytaj dalej „Czym jest porwanie rodzicielskie i co można zrobić na gruncie prawa, aby przeciwdziałać temu zjawisku?”

Próba poukładania i przedefiniowania swoich priorytetów oraz obowiązków, jaka następuje po rozwodzie, nie jest procesem łatwym. Często ludzie chcą w jak najszybszy sposób zostawić swoje poprzednie życie i ruszyć w nowe z czystą kartą. Jednym z działań, które może w tym pomóc, jest powrót do nazwiska, które dana osoba posiadała przed zawarciem małżeństwa. Decyzja o powrocie do nazwiska rodowego często stanowi symboliczny krok w zamknięciu pewnego rozdziału życia i patrzeniu w przyszłość. Choć może się wydawać, że proces ten jest skomplikowany, w rzeczywistości jest całkiem prosty i nie powinien sprawiać większych trudności.

Czytaj dalej „Jak wygląda proces powrotu do nazwiska sprzed zawarcia małżeństwa?”

Sytuacja, kiedy to jedno z rodziców nie płaci należnych alimentów na czas, jest w naszej rzeczywistości bardzo powszechna. Jak wynika ze statystyk dostarczonych przez Rejestr Dłużników BIG InfoMonitor, średnia suma zaległości alimentacyjnej przypadającego na osobę w roku 2022 r. przekracza 48 tys. zł. W sumie, zarejestrowanych osób niepłacących alimenty w roku 2022 było aż 278 624. Ustawodawca stara się walczyć z tym procederem na różne sposoby. Jednym z nich było wprowadzenie do Kodeksu Karnego przestępstwa niealimentacji.

Czytaj dalej „Czy niepłacenie alimentów jest przestępstwem na gruncie polskiej ustawy karnej?”

Opieka naprzemienna jest terminem, który w ostatnim czasie zyskał na popularności. Egalitaryzm obojga opiekunów w ramach praw i obowiązków związanych z danym potomkiem jest uważany za najsensowniejszy sposób próby wychowywania dziecka w przypadku rozwodu rodziców. W kontekście polskiego prawa, opieka naprzemienna jest praktyką, ale nie ma wyraźnej definicji w ramach istniejącego systemu prawnego, w tym w Kodeksie rodzinnym i opiekuńczym. Co ciekawe, w ustawie Pomoc państwa w wychowywaniu dzieci, sformułowanie “opieki naprzemiennej” zostało wyraźnie wskazane w art. 5 ust 2a tejże ustawy, jednakże próżno szukać definicji legalnej tego terminu.

Czytaj dalej „Czym jest opieka naprzemienna na gruncie polskiego prawa i potrzeba definicji tego pojęcia na gruncie ustawowym.”

Kiedy słyszymy o dziecku urodzonym w małżeństwie, większość z nas automatycznie zakłada, że jest ono biologicznym potomkiem obu małżonków. Zatem nie powinno dziwić, że takie założenie, zostało odzwierciedlone w formie domniemania prawnego z art. 62 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Ba, taka regulacja nie została wymyślona w czasach nowożytnych, jej początków należy upatrywać w rzymskim systemie prawnym — pater est, quem nuptiae demonstrant. W związku z powyższym, jak takie domniemanie można obalić? Czy w ogóle można podjąć się takiej próby?

Czytaj dalej „Czym jest domniemanie pochodzenia dziecka z małżeństwa ?”